लेख

शनिवारचा दिवस होता. तसा विकेंडच होता. पण ऑफिस मधल्या कामाचं प्रेशरच इतकं.. कसल्या वीकएंड व्हाईब्स आणि कसलं काय. आधीच २ दिवस हिचं देवदर्शन देवदर्शन कधीपासून चालू होतं म्हणून घेतल्या २ दिवस सुट्ट्या. त्यामुळे बॉसने सुद्धा चांगलाच पिळून काढला होता शनिवारचा. घरी पोहोचायलाच रात्रीचे २ वाजले. त्यात आमच्या होम मिनिस्टर माहेरी गेल्या होत्या. त्यामुळे माझी जेवणाची व्यवस्था सुद्धा नव्हती. बाहेर जावं तर दुकानं हॉटेलं सगळं बंद आणि घरी बसावं तर स्वीग्गी झोमॅटो सुद्धा बंद. भूक तर सडकून लागली होती. काय करावं सुचत नव्हतं. शेवटी घरी बसून तर पर्याय नव्हता. मग काय काढली बाईक आणि निघालो बाहेर अन्नाच्या शोधात. एक २४ तास उघडं मेडिकल रस्त्यात लागलं. म्हटलं बघू इकडे तरी काय मिळतं का. मेडिकलच्या काउंटर वर उभाच होतो. मेडिकल वाल्या काकांना विचारणार तितक्यात नजर समोरच्या रॅककडे वळली. रॅक मध्ये असलेली मॅगी मला तिकडे दिसली. मॅगी पाहताच आनंद होऊन डोळ्यांत पाणी आलं. आनंद खायला मिळालं काहीतरी याचा होताच पण आनंदाश्रू मात्र मॅगी सोबत आलेल्या त्या माझ्या भावाच्या आठवणीने आले. लगेच मी मॅगी उचलली बिल पे केलं आ...

 होळी म्हणजे भारतातील आबालवृद्धजनांना प्रिय असणारा एक सण. लहान मुलांना पीडा देणाऱ्या "होलिका", "ढुंढा", "पुतना" ह्यांसारख्या राक्षसींच्या दहनांच्या कथांमधे ह्या उत्सवाच्या परंपरेचा शोध काही लोक घेतात. एका पौराणिक कथेनुसार विष्णूचा भक्त प्रल्हाद ह्याला मारण्यासाठी हिरण्यकश्यपूने धाडलेली स्त्री होलिका हिचा श्रीविष्णूने वध केला होता. होलिकेला वर होता की तिला अग्नी जाळू शकणार नाही, परंतु प्रल्हादाला जाळण्यासाठी तिने त्याला मांडीवर घेऊन अग्निकुंडात प्रवेश केला. प्रल्हाद बचावला व होलिकेचे दहन झाले अशी आख्यायिका प्रचलित आहे. तसेच काही विद्वानांच्या मते हा उत्सव प्राचीन अग्निपूजन परंपरेचा आविष्कार आहे. होळीच्या सणाचे आज सगळीकडे प्रचलित असलेले स्वरूप पाहिले तर हा सण मुळात लौकिक पातळीवरचा आहे असे लक्षात येते असे काही विद्वानांचे मत आहे.   होळी हा सण फाल्गुनी पौर्णिमेपासून ते फाल्गुनी पंचमीपर्यंत दोन ते पाच दिवस साजरा केला जातो. ह्या सणाला पुरणपोळीचा नैवेद्य दाखवून रात्री होळी जाळून होलिकोत्सव साजरा केला जातो. त्यानंतर दुसऱ्या दिवशी सकाळी सर्वत्र धुळवडीचा कार्यक्रम ...